زهرا بخشی / خبرنگار>>

ماجرای آتش‌نشانان زن در ارومیه این روزها به یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات شهری تبدیل شده است. در حالی‌که جذب نیرو در آتش‌نشانی باید طبق قانون تنها از مسیر آزمون‌های سخت علمی و عملی انجام شود، خبر معرفی چند بانوی وابسته به مدیران شهرداری به‌عنوان «آتش‌نشان نمادین» واکنش‌های گسترده‌ای برانگیخت. از یک‌سو، مسئولان شهرداری در بیانیه ای تأکید می‌کنند که هیچ استخدام و امتیاز ویژه‌ای در کار نبوده و ماجرا صرفاً جنبه فرهنگی داشته است؛ اما از سوی دیگر، تصاویر و مراسم رسمی روز آتش نشان با حضور استاندار آذربایجان غربی نشان داد که این انتخاب‌ها به‌طور خاص و بدون فراخوان عمومی صورت گرفته است. این تناقض آشکار میان سخنان مدیران و واقعیت‌های میدانی، افکار عمومی را با پرسش‌های جدی روبه‌رو کرده است: چرا تنها همسران و دختران مدیران شهرداری در این فهرست قرار گرفته‌اند؟ چرا نیروهای رسمی و شرکتی دیگر چنین فرصتی پیدا نکردند؟ و مهم‌تر از همه، این روند چه تأثیری بر اعتماد عمومی به شهرداری خواهد گذاشت؟
پرونده آتش‌نشانان زن در ارومیه دیگر یک موضوع نمادین نیست؛ بلکه به نمادی از رانت، رابطه‌مداری و تضعیف شفافیت در مدیریت شهری تبدیل شده است. اکنون افکار عمومی انتظار دارد شهرداری و شورای شهر، به جای تکذیب‌های متناقض و پاسخ های دوپهلو، جواب روشنی به این بی‌اعتمادی بدهند. برای بررسی این موضوع به سراغ وحیدافشار سخنگوی شورای شهر ارومیه رفتیم.

آقای وحیدافشار در خصوص موضوع حضور تعدادی از بانوان با لباس آتش‌نشانی در مراسم افتتاح ایستگاه چه توضیحی دارید؟
آقای دکتر ( شهردار) نامه‌ای نوشته و توضیح داده و حتی تکذیب کرده است. من نمی‌دانم الان با چه کسی صحبت می‌کنم، اما شما را به‌عنوان یک شهروند می‌بینم و پاسخ می‌دهم.
نخست باید بگویم که هیچ‌گونه نشانی اعطا نشده و این افراد آتش‌نشان نبوده‌اند. این بانوان صرفاً به‌صورت نمادین و با هدف نشان دادن توانمندی زنان حضور پیدا کرده‌اند. فعالیت اصلی آنان در حوزه‌ی آموزشی و فرهنگسراهاست و هیچ استخدام یا تبدیل وضعیتی برایشان انجام نشده است.

منظور شما از تبدیل وضعیت چیست؟
تبدیل وضعیت فرآیندی بسیار پیچیده است و مجوزهای خاص می‌خواهد. برای خانواده‌های ایثارگران این کار سه تا چهار سال زمان برده است. تبدیل وضعیت روی بودجه اثر می‌گذارد و به این سادگی نیست که یک نفر امضا کند و دیگری تأیید. حتی هنوز تبدیل وضعیت ۷۸۰ نفر ایثارگر در شهرداری کامل نشده، با اینکه سه تا چهار سال از ابلاغ این الزام گذشته است.

پس این حضور نمادین چه هدفی داشته؟
هدف تنها این بوده که نشان داده شود یک خانم هم می‌تواند در حوزه‌هایی مثل آتش‌نشانی فعالیت کند. در بدنه شهرداری پنج نفر خانم داریم که گفته شد به‌طور نمادین این لباس‌ها را بپوشند. این کار تلنگری بود به مدیران مرتبط (آقای رحمانی، آقای فروزین‌مهر، آقای خدمات شهری، آقای پورنقی) تا بررسی کنند چه امکاناتی برای جذب آتش‌نشان زن لازم است و در چه ایستگاه‌هایی چنین نیازی وجود دارد.
پس هیچ تغییری در وضعیت شغلی یا مالی آنان نبوده؟
خیر، نه استخدامی صورت گرفته و نه تغییر دریافتی. پنج نفر از میان ۷۰۰ نفر بانوی شاغل در شهرداری انتخاب شدند تا در فرهنگسرا امور آموزشی آتش‌نشانی را بگذرانند. شورا هم نباید وارد جزئیات بودجه‌ای این‌گونه مسائل شود. تغییر محل کار یا مأموریت افراد هم همیشه وجود داشته، اما رسانه‌ای نمی‌شود.
برخی معتقدند این اقدام نوعی تجلیل بوده است.
اصلاً چنین نبوده. مراسم کلنگ‌زنی افتتاح ایستگاه بود و جنبه نمادین داشت. این‌ها کاری نکرده بودند که تجلیل شوند. من همواره مدافع حضور زنان در عرصه‌های اجتماعی بوده‌ام، اما باید واقع‌بین باشیم.

آیا امکان جذب آتش‌نشان زن در آینده وجود دارد؟
بله، اگر نیازسنجی و طراحی ایستگاه‌ها اجازه دهد. فعلاً شرایط ایستگاه‌ها برای حضور خانم‌ها مناسب نیست چون آتش‌نشان‌ها در ایستگاه‌ها آماده عملیات می‌مانند. اما این اقدامات می‌تواند مقدمه‌ای برای بررسی امکانات و جذب آینده باشد.

سخنی پایانی؟
من شما را بیش از آنکه یک خبرنگار ببینم، یک شهروند دغدغه‌مند می‌بینم و پاسخگو بودن وظیفه ماست. تنها خواهشی که دارم این است که قبل از انتشار مصاحبه متن آن را برایم بفرستید تا اگر برداشت یا ترجمه‌ای اشتباه شده اصلاح کنم. پیگیری شما ارزشمند است و ما هم خوشحالیم شفاف‌سازی کنیم.