طاهره زینالی / روزنامه نگار

درختان سرسبز و تنومند انتهای خیابان تمکین وش، همان‌هایی که بین شیخ تپه و براعتی قرار دارند و سایه‌سار آرامش‌بخششان همگان را مجذوب خود می‌کرد، به یکباره به دست صاحبان قدرتی که فقط منافع شخصی‌شان را می‌بینند، سلاخی شدند.
حدود ده اصله درخت تنومند که در حاشیه یک خانه قدیمی خودنمایی می‌کردند، بی هیچ ملاحظه‌ای و همزمان با تخریب آن خانه، قطع و روی شان با خاک و براده پوشانده شده است.
این درختان نه یک مزاحم ساده، که ریه‌های تنفسی بخشی از این شهر خشک و خسته بود ند اما گویا مالک پروژه با وقاحتی ناتمام، این درختان را مانعی برای توسعه دلخواه خود دیده و بدون کوچک‌ترین نگرانی از تبعات زیست‌محیطی، با حساب و کتابی ساده، هزینه‌های کارشناسی ماده ۱۰۰ و کمیسیون ماده ۵ را هم به جان خریده تا احتمالا در آینده این فاجعه زیست محیطی را قانون‌مند جلوه دهد.
اما سوال اصلی اینجاست: ناظران سازمان سیما، منظر و فضای سبز شهرداری ارومیه کجا هستند؟ چرا نظارتی وجود ندارد؟ چرا جلوی این قتل عام سبز گرفته نمی‌شود؟ آیا سکوت و انفعال مسوولان، چراغ سبزی برای تخریب بی‌حد و حصر فضای سبز شهر نیست؟
از دادستان ارومیه که به عنوان مدعی العموم، درخواست می‌کنیم به این قصه تلخ «قتل درختان» رسیدگی کرده و به آن پایان دهد.
چگونه ممکن است منافع شخصی عده‌ای معدود، به قیمت نابودی سرمایه‌های طبیعی و آرامش روانی مردم تمام شود؟
این اولین بار نیست که درختان چندده و صدساله‌ی ارومیه، قربانی بی‌کفایتی، اهمال کاری و ترک فعل مسوولان می‌شوند؛ این سابقه تلخ سال‌هاست از خشکاندن تا سوزاندن و قطع بی‌رویه درختان در این شهر ادامه دارد.
شهروندان انتظار برخوردی قاطع، جدی و عبرت‌آموز با متخلفان و قاتلان سبز را دارند. وقت آن رسیده که این سکوت مرگبار شکسته شود و دست کسانی که سبزترین و ارزشمندترین دارایی‌های شهر را پای منافع خود قربانی می‌کنند، قطع شود.
ارومیه سزاوار طبیعتی زنده و زندگی بخش است، نه شهری که آرام آرام می‌خشکد و خاک می‌شود.