زهر به کام گیر، شهد را هدیه بده!
مرتضی حیدری/ روزنامه نگار>> والیبال ارومیه امسال بسیار نزدیکتر از همیشه به آن چیزی است که هوادارانش یک عمر است انتظارش را می کشند. خوزستان مهد فوتبال، مازندران پایتخت کشتی، زنجان سرزمین بدمینتون و به تناوب برخی شهرها داعیه دار و مدعی در رشته های مختلف ورزشی هستند و اکثرا بدون استثنا برای یکبار هم که شده طعم قهرمانی را در آن رشته ورزشی چشیده اند اما ارومیه که مهد والیبال ایران و شهر عشّاق والیبال دنیاست هنوز عطش قهرمانی اش سیراب نشده و در انتظار نخستین قهرمانی لیگ برتر والیبال ایران است.
اما قضیه این فصل شهرداری ارومیه بسیار متفاوت تر از قبل است. تیمی جوان و در عین حال دارای بازیکنانی باتجربه که امسال از اول لیگ صدر جدول را قبضه کرده و حتی با وجود دو باخت، جایگاهش را به هیچ تیمی بفرما هم نزده است تمامی تلاشش بر این است که قهرمانی را به مردم ارومیه هدیه کند به شرطی که مسئولین و کادرفنی تیم شهرداری بتوانند حواشی این تیم را کنترل کنند.
در حاشیه دیدار تیم های شهرداری ارومیه و پاس گرگان که ناتمام ماند اتفاقات بسیار تلخی رخ داد که نه تنها روح جوانمردی ورزش را خدشه دار کرد بلکه حواشی بوجودآمده در این دیدار آفت بزرگی برای ادامه مسیر قهرمانی شهرداری است.
نگارنده هیچ قصدی برای واکاوی اتفاقات تلخ دیدار شهرداری و پاس ندارد چرا که رسانه ها در حد اعلا آن را پوشش داده و تحلیل کرده اند اما آن چیزی که نباید از نظرها دور بماند این است که شهرداری باید از حاشیه ها دور باشد تا به هدف نهایی اش برسد. اگر از من بپرسند می گویم از همین الان حداقل مدال برنز شهرداری ارومیه در لیگ برتر والیبال ایران قطعی است اما تمامی تلاش ها در شهر ارومیه از اول فصل بر این امر استوار است که تیم قهرمان شود. همه می دانیم که عناد برخی باندهای قدرت علیه تیم های شهرستانی علی الخصوص آذربایجانی عریان و آشکار است و این قضیه بارها در فوتبال و والیبال برای تراکتور و شهرداری ثابت شده اما آن چیزی که اهمیت دارد این است مسئولین شهرداری و کادرفنی بدانند در ادامه راه قطعا حاشیه های بیرونی تیم ده ها برابر دیدار با پاس گرگان خواهد بود و باید اصطکاک ها را به حداقل رسانند و به نوعی زهر این حواشی را به جان بخرند.
تیم شهرداری از بُعد فنی عالی است و در داخل زمین همان برنامه ای پیاده می شود که عبدالرضا علیزاده سرمربی تیم می خواهد اما آن چیزی که مهم است این است که آیا بزرگان تیم برای آماده کردن ذهنی بازیکنان برنامه ای نیز دارند؟ یا در روزهای پرحاشیه تیم از از لحاظ ذهنی و روانی به حال خود رها می شود؟
پس از بازگشت شهرداری از گرگان به ارومیه، هواداران در استقبالی بی سابقه در فرودگاه به پیشواز کاروان تیم رفتند گویی به استقبال تیم قهرمان رفته اند. بزرگان باشگاه و عبدالرضا علیزاده باید بدانند این حجم از حمایت از تیم در هیچ جای ایران از تیمی وجود ندارد الا دیار آذربایجان که تیم های ورزشی این دیار در هر حالت در میان جان هواداران جا دارند. و نکته آخر اینکه اگر عبدالرضا می خواهد شهد قهرمانی را بچشد باید زهر حاشیه را به جان بخرد و نگذارد اندکی حتی از زهر حاشیه به کام بازیکنان ریخته شود. فرمول قهرمانی فقط یک چیز است: دور نگه داشتن تیم از حاشیه!
