برخلاف آنچه همگان متصور هستند که استاندار متخصص ایجاد شغل است. تجربه و پیشینه استاندار نیز آن را ثابت می کند و خود رحمانی نیز در جلسات مختلف به عنوان اولویت اولش بیان می کند؛ اما او قاتل اشتغال زایی است. چطور به این نتیجه رسیدیم؟ نخستین سفر شهرستانی رحمانی موید این گفته ماست. او در سفر به پیرانشهر مختصر و مفید چند بازدید از پروژه های دردست اجرا، بازدید از چند واحد تولیدی و یک نشست با معتمدین و مدیران شهرستانی برگزار کرد. در این سفر دو شغل اصلی که استاندار پیش از رحمانی آنها را ایجاد کرده بود از بین رفت. استاندار پیش از رحمانی علاقه وافری به سخنرانی و بیان اهداف بلندپروازانه خودش به مردم نجیب روستایی و مرزنشین داشت. لذا به میکروفون و بلندگوی مسجد اکتفا نمی کرد و دستور داده بود تا بلندگو و میکروفن سیار خریدار شود و یکنفر هم مامور حمل این ادوات بود. تا در هر کوی و برزن که امکان تجمع بیش از چهار نفر ممکن بود، بساط بلندگو و میکروفن سیار به راه شود و جناب استاندار با یک… دو…سه! گفتن برای مردم یکساعت سخنرانی کند. در سفر رحمانی این یک قلم شغل حذف شد. از اذیت و آزار مردم خبری نبود. اندک دیدارها هم توام با احترام و لبخند بود. گفته ها مختصر بود. بیشتر بر عملگرایی تاکید شد.